Sneeuw

Vandaag de eerste Amerikaanse sneeuwstorm meegemaakt. Voor de noordelijke staten niet zo bijzonder, maar voor de regio rond Washington D.C. wel. Men heeft het er wel vaak over in de winter, maar het valt bijna nooit. Nu dus wel. En hoe.

Het begon eergisteren met de weerwaarschuwingen. Nu denk je: Amerikanen waarschuwen overal voor, dus het zal uiteindelijk wel meevallen. Gisteravond begonnen de witte vlokken voorzichtig te vallen. En het valt nu nog. Ondertussen ligt er al bijna 50cm. Sinds 1960 niet voorgekomen hier. Het publieke leven ligt zo ongeveer stil en er zijn vrijwel geen auto's op de weg. Vaker sneeuw zou zo maar eens mee kunnen helpen de niet-officiële Kopenhagen afspraken te realiseren.

Een groot deel van de winkels en banken is gesloten. Universiteiten dicht, tentamens afgezegd, evenementen geannuleerd. Via internet en locale TV laten veel kerken weten morgen geen diensten te houden. Een flinke berg sneeuw en het is snel afgelopen met onze planning en georganiseer.

Eigenlijk zouden we vooral van de sneeuw moeten genieten. En dat doen we ook wel een beetje, ware het niet dat we juist vandaag Hollanders op bezoek zouden krijgen! Frank, Henk en Gerdine zijn vanmorgen vroeg Nederlandse tijd uit Brussel vertrokken om vanavond rond zessen hier te geraken. Niet dus.

Vanuit Brussel al een vertraging, maar die was bij landing in Atlanta bijna weggewerkt. Maar helaas. Vliegvelden rond Washington en Baltimore hebben alle vluchten voorlopig gecancelled. Dus geniet het drietal momenteel van een weekendje Atlanta (in de staat Georgia, ongeveer 1200km ten zuiden van Baltimore) en komen ze waarschijnlijk pas maandagavond aan.

50 jaar geen heftige sneeuw in de regio en juist vandaag, 19 december 2009, wel. Die Amerikanen doen er werkelijk alles aan om Europees bloed buiten de deur te houden. Of nee, ik bedoel, ze waren in Nederland juist sneeuw gewend, dit zal dus helpen snel te acclimatiseren.