Dertig

Vandaag mijn dertigste verjaardag gevierd. Best bijzonder. Juist met dit soort dingen voel je extra goed dat je familie en vrienden verder weg zijn. Velen hebben laten blijken aan me te denken: veel dank, dat doet goed!

Vanmorgen ontbijt op bed met een Apple. Verrast door tulpen uit Holland. En een pakketje met Revius en hagelslag. De collega's op het werk getrakteerd op cheesecake, chocolate pie en Holland-oranje worteltjes. Blijkt dat ze trakteren door de jarige hier niet gewend zijn: integendeel, de jarige krijgt de taart. Dus terwijl ik in de koffiekamer de taarten uitpakte kwam een collega naar mijn office met een chocoladetaartje: 'Happy Birthday, for you and Andrien.'

Een andere collega verkocht vandaag in de koffiekamer etenswaren ten behoeve van juveniele diabetes ('eet chocolade voor het diabetesfonds', dit is geen grap hier). Dus het kwam niet zo goed uit dat ik 'gratis' food weggaf. Ze stelde voor om de taart die ik had meegenomen ook te verkopen zodat ik mijn verjaardagsgift aan het diabetesfonds gaf. Maar dat vond ik te ver gaan: ik wilde 'gewoon' trakteren om met collega's te delen in de feestvreugde van 'losing your 20s'. Nou, als je het dan perse wilt.

Vanavond was de Connecting Group van de kerk bij ons gepland. Niet helemaal toevallig. Markus 2 en 3 doorgewerkt. En voor taart gezorgd. Maar ook hier brachten de gasten een taart mee! Compleet met kaarsjes. En 'Happy Birthday' zingen - ze konden niet begrijpen dat we hier in Nederland meestal na de peutertijd mee stoppen. Dit hoort toch echt bij verjaardag vieren? Cadeaus geven stopt toch ook niet na je 5de? Oh nee, gelukkig niet. Het boek 'Spiritual Depression: Its Causes and Cures' van D. Martyn Lloyd-Jones ontvangen. Een collectie van 21 sermons, gehouden in de Westminster Chapel in London, door de diepgravende prediker die een jaar na mijn geboorte overleed.

Zaterdag hoop ik een verjaardagsfeestje te geven. (Hierbij uitgenodigd! Neem je laarzen en pyama mee, het gaat misschien weer sneeuwen en je mag blijven slapen, maar wordt niet thuisgebracht.). Ook dan blijkt het heel normaal te zijn dat gasten vragen of ze wat eten kunnen meenemen. Natuurlijk, wat wij Amerikaanse party noemen is hier gewoon!