Eigenlijk wil ik er niets over zeggen. Wat moet je zeggen? De wereld is er vol van. De aarde bewoog. Tienduizenden. Misschien meer.
...
Het lijkt me hier meer te raken dan thuis. Hoewel het onvergelijkbaar is. Het beheerst vaak mijn gedachten. Omdat ik hier vooral via CNN het nieuws tot me neem? Omdat het hier bijna buurland is? Omdat in onze kerk verschillende Haitianen zitten? Omdat ik afgelopen zomer, met een collectebus voor W&D in de hand in Rotterdam-Ommoord nog een gesprek over Haiti had?
...
Waarom? Waarom in dit land? Wat moet je doen? Ik zou er wel heen willen. EHBO-er, BHV, gezondheidszorg. Waarom ben ik geen dokter geworden? De eerste 48 uren zijn immers zo belangrijk. Ach, die zijn al voorbij. Duizenden mogelijkheden om geld te storten. De zegen van moderne communicatiemiddelen. Een SMS-je en je geeft $10. Telecom-concurrenten kunnen nu opeens samenwerken. Helpt het werkelijk? Waarom lijkt de wereld nu samen te smelten? Voor hoelang?
...
"En Hij zei tot hen: Ziet, wat gij hoort. Met wat mate gij meet, zal u gemeten worden, en u, die hoort, zal meer toegelegd worden. Want zo wie heeft, dien zal gegeven worden; en wie niet heeft, van dien zal genomen worden, ook dat hij heeft." (Markus 4:24-25)
...
Stilte. Voor altijd. Stil.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten