Hans Pietersen kwam
bij de dokter. Hij had last van zijn buik, en was de laatste maanden erg moe.
Hij vroeg zich af wat er de hand was, en wat er aan gedaan kon worden. De
dokter had er voor geleerd en die kon hem vast helpen. En de dokter had
apparatuur die daarbij kon helpen.
Dat was vroeger. Vandaag heeft Hans eerst zelf op internet gezocht wat er mogelijk aan de hand is. Hij denkt dat het zijn dikke darm is. Zijn broer is onlangs behandeld voor dikke darmkanker. Mogelijk heeft Hans het zelf ook? En weet de arts dat er onlangs een nieuwe behandeling op de markt is gekomen? Kan hij die krijgen? Het kost de arts wat moeite Hans te overtuigen dat eerst vastgesteld moet worden wát er precies aan de hand is voordat een passende behandeling gekozen kan worden.
Dat was vandaag. De
Hans van de toekomst hoeft gelukkig niet te wachten tot hij last van zijn buik
krijgt. Hij krijgt al voor zijn geboorte of op jonge leeftijd een genetische
screening. Die brengt zijn kansen op verschillende aandoeningen in beeld. Als
de kansen hoger zijn dan gemiddeld is het aan zijn ouders om preventief actie
te ondernemen. Of later aan hemzelf om op basis van de combinatie van kans en ernst
van de toekomstige aandoening nú een keus te maken.
Toekomstmuziek? Actrice Angelina Jolie maakte een paar jaar geleden al bekend dat ze preventief haar borsten liet verwijderen. Uit een genetische screening bleek dat ze het BRCA-1 gen had geerfd. Haar eigen moeder was op 56-jarige leeftijd aan borstkanker overleden en de kans dat Jolie het ook zou krijgen werd ingeschat op 87%.
Ze schreef in een
open brief aan de New York Times onder meer: “Ik wil de boodschap overbrengen
aan andere vrouwen dat er mogelijkheden zijn. Het woord kanker brengt
onmiddellijk een gevoel van onmacht met zich mee, maar in bepaalde gevallen kan
je preventief heel wat werk verrichten. Het is mijn hoop dat vrouwen die
hiermee worstelen ook hun genen kunnen laten testen, en als ze een hoog risico
op kanker hebben, weten zij nu ook dat er opties zijn.” Door de amputatie
daalde de kans dat ze borstkanker zou krijgen tot onder de vijf procent. Zou u
het in dat geval ook niet doen?
Ziekenhuizen wereldwijd zien sinds Jolie’s publieke uitlatingen een enorme toename in het aantal vrouwen dat screening aanvraagt. Borstkanker is de meest voorkomende kankersoort bij vrouwen. In slechts een fractie is de oorzaak echter te relateren aan een erfelijke genmutatie. En het risico op het ontwikkelen van de ziekte verschilt sterk per vrouw. Het aanbieden van een screeningstest moet alleen gebeuren als de uitslag ook zinvol gebruikt kan worden.
De zorg van de
toekomst zal echter steeds meer ‘risicomanagement’ worden waarbij we niet
handelen op basis van een acute ziekte, maar op basis van mogelijke toekomstscenario’s
inschatten hoe we een bepaalde ziekte kunnen voorkomen. En inderdaad, voorkomen
is vaak beter dan genezen.
Onzekerheden nemen echter ook toe, en ik denk dat de
afwegingen kunnen worden vergeleken met de discussie over het wel of niet
vaccineren. Met het verschil dat het nu gaat over vrijwel alle mogelijke
aandoeningen en ziektes. Zonder dat je dode of artificiële ziektekiemen tot je
hoeft te nemen.
Het gebruik van
technologie stopt niet bij screening, maar gaat ook een toenemende rol spelen
bij de diagnose en behandeling als Hans toch buikpijn krijgt. Informatietechnologie
om te helpen de wereldwijd beschikbare berg gegevens en ervaringen tot zinvolle
informatie voor de diagnose van Hans te verwerken wordt steeds verfijnder. Zo
heeft computerbedrijf IBM een slimme zelflerende zoekmachine ontwikkeld. Het
apparaat heet Watson, vernoemd naar Thomas J. Watson (1874-1956), de eerste CEO
van IBM. Een paar jaar geleden werd de computer wereldberoemd toen hij in een
algemene kennisquiz (een soort Triviant) veel slimmer bleek dan zijn twee
menselijke tegenspelers. Sindsdien wordt Watson samen met ziekenhuizen onder
andere ontwikkeld voor de diagnose en behandeling van kanker.
Watson is een
computer waar je vragen aan kan stellen. Hij zoekt met een enorme precisie en
combineert daarbij alle persoonlijke gegevens van de patient (inviduele
algemene en medische situatie) met alle wereldwijd relevante beschikbare
informatie (inclusief de resultaten van meest recent medisch onderzoek).
En dat is precies
wat de dokter van Hans ook doet als hij een diagnose stelt en een behandelplan
opstelt. Hij combineert de uiterlijke verschijning en aanvullend onderzoek van Hans
met zijn boekenkennis en eerdere klinische ervaringen. Met het verschil dat één
persoon of één team simpelweg nooit de kennis kan inzetten die vandaag wereldwijd beschikbaar
is.
Tel daarbij op
dat een deel van de apparatuur die vroeger alleen in de spreekkamer van de
dokter te vinden is nu voor iedereen toegankelijk is. Continue je hartslag en
suikerwaarden meten en automatisch een bericht naar je diabetesverpleegkundige
sturen als het nodig is? Laat dat maar over aan je horloge. Een foto maken van
de staafjes en kegeltjes aan de binnenkant van je oog? Je hoeft alleen de app op
je telefoon te installeren.
Voorspellen is
lastig, zeker als het om de toekomst gaat. Maar ik denk dat zowel Hans als zijn
dokter zich straks geen zorg meer kunnen voorstellen zonder genetische testen.
En het volstrekt normaal vinden dat Watson in de spreekkamer staat. Wie
herinnert zich de tijd dat de dokter moest werken zonder stethoscoop?
Ondertussen geef
ik u vast een strikt persoonlijk advies op basis van uw huidig individueel risicoprofiel:
beweeg meer, eet gezonder en drink meer water. En lees een (e-)boek van die
andere Thomas Watson (ca. 1620-1668). De kansen dat u daarmee nog gezonder
wordt dan Angelie Jolie zijn aanzienlijk.
[Gepubliceerd in het Reformatorisch Dagblad, 28 augustus 2015]
Geen opmerkingen:
Een reactie posten